Populaire berichten

donderdag 24 mei 2012

Exitscenario


- In het volgende artikel wordt gemeld dat we ondertussen een blootstelling van 21,4 mld hebben aan Griekenland. Het volgende artikel houd een slag om de arm dat het eventueel mogelijk is dat de Grieken alsnog gaan terugbetalen. Dan moeten we echter wel de rente op 1,5% houden (terwijl de inflatie bijna het dubbele is !, zo kan ik het ook, dat is gewoon een langzame default !) en 30 jaar geduld hebben. Maar daarbij gaan ze ook nog eens uit van het scenario dat bij een exit en devaluatie van de munt met zo'n 50% de economie binnen 10 jaar weer terug is op het oude niveau, met een export die zelfs verdubbeld in euro's tov het huidige niveau. Allemaal kansloze aannames natuurlijk. Normaal spreek je van 1 crisisland in een hard groeiende wereldeconomie. Daar zal de komende 10 jaar absoluut geen sprake van zijn en zeker niet in Europa, de belangrijkste partner van de Grieken natuurlijk.
Al met al mogen we dus weer een miljardje of 10 bij onze staatsschuld optellen. En wat hebben we er nu mee bereikt ? Helemaals niks, nada, noppes !
Dan de vraag hoeveel alle andere steun ons nog gaat kosten ?
Onderdeel van de Griekse exitscenario’s die in de Europese hoofdsteden klaar liggen, is natuurlijk wat het ons gaat kosten.
Los van het besmettingsgevaar en de moeilijk in te schatten gevolgen voor de economische groei, is vrij nauwkeurig te berekenen hoeveel ieder euroland heeft uitgeleend aan de Helleense Republiek. Denktank CEPS in Brussel is er even goed voor gaan zitten.
Sinds de PSI-operatie, de afschrijving van vorderingen door de Griekse en internationale banken, ligt het risico grotendeels bij overheden. Het CEPS schat dat particuliere banken in de eurolanden nog €59 mrd hebben uitstaan (het grootste deel in Frankrijk) en dat er nu €313 mrd aan ‘officiële’ schuld is.
Dat is de optelsom van directe leningen uit het eerste steunpakket, steun van de EFSF-noodfaciliteit waarvoor de eurolanden garant staan, de aankopen van Griekse obligaties door de Europese Centrale bank en de schuld die de Griekse centrale bank heeft bij het eurosysteem.
Frankrijk grootste schuldeiser
Nederland neemt daarvan, door zijn aandeel in de steunoperaties en in de ECB, €18,7 mrd voor zijn rekening. Voor Duitsland is het € 88 mrd. Ook Italië en Spanje zijn grote crediteuren, voor respectievelijk €58 mrd en €39 mrd. De Grieken staan zelfs bij Portugal nog voor €5,3 mrd in het krijt.
De bedragen worden nog hoger, zegt CEPS, als je bedenkt dat ook een deel van de resterende bankschulden nog wel eens op het bordje van overheden terecht kunnen komen. Als officieel en privaat bij elkaar opgeteld worden, is Frankrijk de grootste Griekse schuldeiser: €101 mrd, 5% van het Franse bruto binnenlands product. Voor Nederland wordt het dan €21,4 mrd.
Zijn we dat geld ook kwijt bij een Griekse exit? Nog niet, maar Griekenland moet wel heel veel drachmes gaan verdienen om die harde euro’s af te lossen. Voorlopig zit dat er niet in. CEPS schat dat het Griekse bbp, dat nu in euro’s ongeveer €200 mrd bedraagt, tenminste halveert. Dat is het gevolg van de invoering van de drachme tegen een koers die zeker 50% devalueert tegen de euro. Daardoor dalen ook de inkomsten van de Griekse staat, van €85 mrd nu naar ongeveer €40 mrd. Afschrijven dus maar, die schuld?
Bereidheid om te wachten
Niet te snel. De ervaring leert dat de economie zich na zo’n drastische ingreep in tien jaar heeft hersteld tot het niveau ervoor, dus tot €200 mrd. Of een land zijn buitenlandse schuld kan terugbetalen is afhankelijk van zijn exportinkomsten en die kunnen nog sneller oplopen dan het bruto binnenlands product. Griekenland exporteert nu voor €52 mrd per jaar. Dat kan volgens CEPS in tien jaar zo maar €100 mrd worden.
In de dertig jaar na de exit, zou Griekenland volgens het CEPS in totaal bijna €3000 mrd exportinkomsten genereren. Als de rente op de Griekse schuld op het huidige Duitse niveau wordt gehouden (1,5%), dan zou Griekenland ‘slechts’ 10% van zijn exportinkomsten nodig hebben om zijn schuld terug te betalen.
Maar bij de huidige Spaanse rentestand van 6,5%, zou Griekenland een kwart van wat het verdient kwijt zijn aan zijn huidige schuld. En dat lijkt net te veel.
‘Of een exit uit de eurozone wordt gevolgd door wanbetaling op de officiële schuld, hangt in beslissende mate af van de bereidheid en het vermogen van Griekenland’s Europese partners om te wachten en de brug tussen de korte en de lange termijn te overbruggen’, is de conclusie.

dinsdag 22 mei 2012

EU-hulp voor Griekse banken onderweg


- En weer 18 mld in de bodemloze put, dit dus weer extra op de huidige afspraken van noodsteun. Kennelijk een speciaal fonds voor Griekse banken hahaha, moet niet gekker worden.


EU-hulp voor Griekse banken onderweg'

Gepubliceerd op 22 mei 2012 om 20:07 | Views: 609 | Onderwerpen: bankenEuropaGriekenland
BRUSSEL (AFN) - Griekse banken krijgen een dezer dagen circa 18 miljard euro aan noodhulp overgemaakt vanuit een Europees reddingsfonds. Dat meldden dinsdag bronnen rond de financiële instellingen.
Het gaat om een fonds dat eerder dit jaar speciaal in het leven is geroepen om de Griekse banken te ondersteunen. De banken hebben grote verliezen geleden bij de eerder overeengekomen afschrijving van de Griekse staatsschulden bij private kredietinstellingen. Zo'n 70 procent van hun balans is daarbij verdampt.
De schuldenafschrijving was een voorwaarde voor de uitbetaling van het tweede steunpakket aan de Griekse overheid door de Europese Unie, het IMF en de Europese Centrale Bank.

vrijdag 11 mei 2012

Fitch waarschuwt voor Grieks exit


Mocht Griekenland als gevolg van de schuldencrisis de euro verlaten, dan zal de outlook van alle andere eurolanden op negatief worden gezet. Dat liet kredietbeoordelaar Fitch vrijdag weten.

Een outlookverlaging zou betekenen dat alle eurolanden een groot risico lopen op verlaging van hun kredietwaardigheid. In hoeverre de kredietwaardigheid daadwerkelijk aangepast zal worden, zal afhangen van hoe de eurozone reageert op een eventueel Grieks exit.
Sinds de verkiezingen in Griekenland is het onduidelijk of er genoeg draagvlak is in het land om te voldoen aan de begrotings- en hervormingseisen van de EU en het IMF. Als Griekenland niet aan die eisen voldoet is de kans groot dat het land de eurozone uiteindelijk moet verlaten.

- En de uitbreiding van de crisis door onze steun weer bevestigd.

donderdag 10 mei 2012

Lost Decade

Uit: http://geengeldnaargriekenland.blogspot.com/2011/06/waarom-steun-aan-de-grieken-juist-een.html
Ik wil voor verdere onderbouwing een klein uitstapje maken naar Japan. Zoals veel mensen weten klapte daar eind jaren '80 de vastgoedbubble. De Japanse overheid zette een gigantisch steunfonds op om alle financiële instellingen en grote bedrijven te redden van faillissement. De Japanse centrale bank verlaagde de rente naar praktisch 0% (zoals de Amerikaanse en Europese Centrale banken nu ook hebben gedaan). Het gevolg was wat men noemt “the lost decade”. Japan stond 10 jaar stil en staat nu 20 jaar later nog steeds stil. 


Vandaag een bericht van de DNB:



DNB waarschuwt voor verloren decennium

Gepubliceerd op 10 mei 2012 om 13:10 | Views: 658 | Onderwerpen: bankenDe Nederlandsche Bank
AMSTERDAM (AFN) - Europa dreigt af te stevenen op een verloren decennium van lage economische groei. Beleidsmakers moeten daarom vertrouwen zien te wekken door de economie te hervormen, overheidsfinanciën op orde te brengen en zwakke banken aan te pakken. Dat stelt De Nederlandsche Bank (DNB) in een donderdag verschenen rapport.
Volgens DNB zijn de financiële risico's in de afgelopen maanden nauwelijks afgenomen. Banken hebben weliswaar meer lucht gekregen dankzij een grote stroom goedkope leningen van de Europese Centrale Bank (ECB), maar de onderliggende problemen zijn nog niet opgelost. De schuldencrisis en het lage vertrouwen in banken en de economie blijven daardoor een grote bron van zorg.
Ook de Nederlandse financiële stabiliteit is volgens DNB nog altijd kwetsbaar. De schuldencrisis is het meest acute gevaar, maar ook het grote overheidstekort en de hoge hypotheekschulden blijven een probleem. De politieke maatregelen van de afgelopen weken verkleinen de risico's wel, vindt DNB. De centrale bank roept politici daarom op vast te houden aan de voornemens en deze ,,voortvarend'' in te voeren.
Gevaarlijke mix
De centrale bank waarschuwt in het rapport voor de gevaarlijke mix van zwakke banken en aanhoudend lage economische groei, die Japan aan het eind van de vorige eeuw een decennium lang in zijn greep hield. Om een vergelijkbare ,,verloren'' periode te voorkomen, moet het vertrouwen in banken en overheden worden hersteld.
Banken kunnen dat volgens DNB doen door verliezen snel te onderkennen en hun buffers te versterken. Overheden moeten hun financiën op orde brengen. Stimulering van de groei door hogere uitgaven is volgens DNB geen optie. ,,De huidige situatie toont aan dat Europese landen het zich niet kunnen permitteren het vertrouwen van marktpartijen op de proef te stellen.''
Overheden moeten groei genereren door de hervorming van hun economie, stelt DNB. Alleen op die manier kan worden voorkomen dat schulden tot onhoudbare niveaus oplopen. ,,Dat vraagt vasthoudendheid'', aldus de bank. ,,De effecten worden pas na verloop van tijd zichtbaar.''

maandag 7 mei 2012

Hoe de crisis zich aan het verergeren is door onze steun

- Overal is te lezen dat de 2 grootste Griekse regeringspartijen maar 1 zetel te kort komen voor een meerderheid in het parlement. In dit artikel is echter te lezen dat dit kennelijk alleen maar komt omdat de grootste partij 50 bonuszetels krijgt ? Als je naar het percentage stemmers kijkt hebben ze amper 1/3 van de stemmen gekregen ! Op zich niet zo gek natuurlijk. De Grieken zelf weten ook wel dat de huidige situatie onhoudbaar is. Nadat Duitsland in de jaren 20 herstelbetalingen kreeg opgelegd, vanwege een oorlog, die onhoudbaar waren met een failliesement tot gevolg. Maakt men nu weer dezelfde fout door van Griekenland te eisen dat het zijn schulden maar moet blijven afbetalen, terwijl men weet dat die situatie niet houdbaar is. Zelfs niet nadat alle banken al 70-80% hebben afgeschreven op hun vorderingen op Griekenland. Ondertussen is de hele schuld in handen van de Europesche belastingbetaler en zullen de Grieken uiteraard ervoor kiezen om tegen deze economische bezetting te vechten. 
Het is slechts een kwestie van tijd voordat ze zullen besluiten deze "herstelbetalingen" niet meer over te maken en zichzelf failliet zullen verklaren. Voor ons financiele systeem zal dat niet veel meer uitmaken, immers die hebben hun verlies al genomen. Maar de Europesche belastingbetaler zal natuurlijk de pineut zijn. Op dat moment zal ook de vraag zijn of Portugal dezelfde weg als de Grieken zullen volgen en zich zullen bevrijden van de Europesche economische bezetting, misschien zelfs wel gevolgd door de Ieren.


De rest van Europa zal hier de prijs voor moeten betalen. Echter landen als Italie en Spanje kunnen deze rekening helemaal niet betalen. Op dat moment is ook duidelijk dat elke vorm van steun aan deze landen kansloos is en zal op dat moment ook niet eens meer mogelijk zijn. Ook grote landen als Frankrijk hebben nu een president die nog de illusie van groei koestert als oplossing voor de huidige begrotingsproblemen, gesteund hierin door vele economen, terwijl het zo duidelijk is dat dat een onmogelijk weg zal zijn. 


Echte groei steunt op 3 pilaren, nml een efficiente allocatie van middelen, technologische ontwikkeling en vertrouwen. Met de huidige politiek hameren ze minimaal 2 van deze pilaren in gruzelementen. Door de huidige politieke keuzen vlucht het grootste deel van het geld weg in de zogenaamde veiligste vluchthaven. De vergoeding hiervoor is echter lager dan de huidige inflatie en zo wordt er op grote schaal kapitaal vernietigd. Dit wordt weer aangevuld door de ECB omdat deze een financiele crisis probeert uit te stellen en politici de kans te geven orde op zaken te stellen, wat uiteraard niet zal gebeuren. 
Echte maatregelen worden pas genomen als het al te laat is, zo is het altijd al geweest en zo zal het nu ook zijn. Door dit beleid vind er dus op gigantische schaal een misallocatie van financiele middelen plaats. 
Daarnaast hopen we allemaal dat de groei terugkomt en steunt een groot deel van de bevolking een politiek van niet te hard bezuinigen en hervormen omdat ze hopen dat als je maar lang genoeg wacht groei vanzelf terugkomt en de problemen minder worden. Hopen idd. Maar er echt in geloven, dat doet natuurlijk niemand en vertrouwen is dan ook ver te zoeken op dit moment en zal onder de huidige politiek dan ook niet terugkeren en daarmee dus ook niet de groei waar men zo op hoopt. 


Elk land, waaronder Nederland, heeft ondertussen tekorten die groter zijn dan de nu al achterhaalde 3%. In de huidige omstandigheden is die 3% grens al veel te hoog, omdat deze gebaseerd is op groei. Met gevolg dat de schulden van overheden groter en groter worden en daarmee de misallocatie van geld ook vergroot wordt. De overheidsschulden die nu al niet houdbaar lijken worden dus door de huidige politiek elke maand groter en groter en de bezuinigingen en hervormingen die nodig zullen zijn, zullen daardoor ook maar groter en groter worden. De herstelbetalingen die Griekenland, Portugal en Ierland moeten doen voor het mede-veroorzaken van de huidige financiele crisis worden ook steeds groter en groter. Deze landen vergoten nml ook hun schulden met elke maand die voorbijgaat. Een land als Griekenland heeft zelfs op dit moment nog een tekort die 2 keer zo groot is als in Nederland, u kunt dus begrijpen hoe ze daar tegen de huidige bezuinigingen zullen aankijken. 


U ziet dus dat de huidige politiek juist een vicieuze cirkel veroorzaakt, juist omdat men bang is er een te veroorzaken door nu niet de huidige politiek van groei te voeren !
Een mooie angst-paradox waar het leven vol mee zit. Juist door te handelen naar iets waar men bang voor is, zal men juist veroorzaken dat waar men bang voor is.










De Griekse president Karolos Papoulias zal naar verwachting in de loop van de middag de fractieleider van de grootste politieke partij in het parlement vragen een regering te vormen. Hoe dat moet gebeuren is na verkiezingen van zondag nog totaal onduidelijk. Het Griekse politieke landschap is volledig omgeploegd en vooral de partijen die tegen verdere bezuinigingen zijn hebben veel stemmen gewonnen.



Met ruim 99% van de stemmen geteld is het maandag aan het eind van de ochtend duidelijk dat de twee traditionele grote politieke partijen zondag door de kiezers in Griekenland hard zijn afgestraft voor het bezuinigingsbeleid van de afgelopen twee jaar. Het centrumrechtse Nea Demokratia, ND, van Antonis Samaras verloor bijna de helft van de stemmen en komt uit op 18,9%. De sociaaldemocratische Pasok verliest zelfs twee derde van zijn aanhang en houdt nog slechts 13,2% over.
Samen komen deze partijen op 149 zetels, twee te weinig voor de absolute meerderheid in de Vouli. Nea Demokratia krijgt 58 zetels plus de bonus van 50 zetels voor de grootste politieke partij, Pasok komt uit op 41 zetels.
Syriza
Het linksradicale Syriza is met 16,7% de grote verrassing. Deze partij verdrievoudigde zijn aanhang vergeleken met de vorige verkiezingen van oktober 2009. Verder haalden de populistische rechtse Onafhankelijke Grieken met 10,6%, de communisten met 8,5% de fascisten met 7,0% en de Democratisch Links met 6,1% voldoende stemmen om over de kiesdrempel van 3% te komen.
Politieke analisten gaan er van uit dat er alleen mogelijk een kans is dat ND en Pasok een coalitie kunnen vormen met Democratisch Links. Een dergelijke regering moet op korte termijn beslissen over miljarden aan aanvullende bezuinigingen. Overigens heeft met name Samaras voortdurend laten weten grote twijfels te hebben over het nut van verdere voorzetting van het harde bezuinigingsbeleid.
Drie dagen
Volgens de Griekse grondwet krijgt Samaras als leider van de grootste partij nu drie dagen de tijd een coalitie te vormen. Hij wordt vanmiddag door president Papoulias ontvangen. Samaras was degene die steeds sterke aandrong op vervroeging van verkiezingen. Hij heeft inmiddels al toegegeven dat de Griekse bevolking zijn verzoek om een sterk mandaat niet heeft gehonoreerd. De vervroeging van de verkiezingen lijkt de politieke situatie in het land alleen maar moeiljjkker te hebben gemaakt.
Lukt het Samaras na drie dagen niet een regering te vormen dan mag Alexis Tsipras van Syriza het drie dagen proberen. Faalt ook hij dan is voormalig minister van financiën Evangelos Venizelos als leider van Pasok aan de beurt. Pas na die drie pogingen ontstaat er volgens de grondwet ruimte voor de president zich meer actief met de politieke situatie te bemoeien.

zaterdag 5 mei 2012

Gehate memorandum

Zoals geschreven in "Waarom steun aan de Grieken juist een crisis zal veroorzaken" komt er een moment dat de Grieken zullen beslissen hun schulden die door alle steun ondertussen in handen zijn van de europesche belastingbetaler niet meer af te lossen. Een beslissingen die ons heel veel geld gaat kosten in tijden van al harde bezuinigingen waar niemand blij mee is.

Luiden de parlementsverkiezingen zondag in Griekenland het einde van het cliëntelisme in? De Griekse bipolie lijkt immers voorbij.



Voor de sportzaal in de Atheense voorstad Nea Smyrni, waar Evangelos Venizelos de getrouwen van Pasok zal toespreken, lijkt er niets aan de hand voor de verzamelde parlementariërs en lokale politici. Handen schudden, flyers uitdelen en vooraan staan als de limousine met de sociaaldemocratische partijleider arriveert.
Maar even verderop houdt de politie buurtbewoners tegen. Ze vinden dat Venizelos, die als minister van financiën zijn handtekening zette onder het memorandum, het pakket afspraken met de internationale schuldeisers, zijn leugens elders mag verkopen.
Gehate memorandum
De parlementsverkiezingen van zondag draaien om de vraag hoeveel partijen zich aan dat gehate memorandum willen conformeren. Pasok is het meest uitgesproken. Venizelos kan niet verhullen dat er nog meer pijn voor de Griekse burgers zal volgen. In de transitie van een cultuur van beloftes naar een realistische regeerstijl loopt hij noodgedwongen voorop.
Pasok, de voormalige volksbeweging en baantjesmachine, is een schim van zichzelf. De partij wordt niet beloond voor de afgelopen tweeënhalf jaar, waarin het begrotingstekort werd teruggebracht, maar ook de lonen daalden. In de peilingen staat de partij op een historisch dieptepunt van 14%, tegen 44% in 2009. Pasok’ers die nog wel in tv-debatten optreden, moeten zich verdedigen voor het feit dat ze nog dúrven te verschijnen.
Nea Demokratia
De partij van de in november afgetreden premier George Papandreou draagt ‘grote verantwoordelijkheid’ voor de situatie waarin Griekenland zich bevindt, zegt Antonis Samaras. Met circa 22% wordt zijn conservatieve partij Nea Demokratia (ND) waarschijnlijk de grootste, ondanks een flinke afstraffing door de kiezer. ND was in 2009 nog goed voor ruim een derde van de stemmen.
Samaras zal maar weinigen echt overtuigen met zijn poging Pasok de schuld te geven voor de crisis. Het is een oude reflex. Pasok en ND hadden in de afgelopen dertig jaar beurtelings de macht. Griekenland werd partijeigendom, met politieke benoemingen tot op het niveau van de leraar van de buurtmuziekschool.
Cliëntelisme
Alle Grieken weten hoe het systeem van partijpolitiek en cliëntelisme werkt. Maar het overheidsgeld waarmee de kiezersgunst werd gekocht is op. De partijen zijn bovendien te klein geworden. Ze moeten onder dwang op zoek naar een nieuwe politieke stijl. Er is al een begin mee gemaakt.
Pasok en ND vormen sinds ruim een halfjaar met tegenzin een overgangsregering onder de partijloze technocraat Lucas Papademos. Brussel wilde actie en alleen zo zou er draagvlak komen voor bezuinigingsmaatregelen, in plaats van politieke oorlog.
De partijen koersen af op voortzetting van die coalitie, al halen ze samen waarschijnlijk minder dan 40% van de stemmen. De keuze aan coalitiepartners is beperkt, al komen door versnippering van het politieke landschap acht of mogelijk tien partijen in het parlement, tegenover vijf nu.
De grote twee hebben zich in hun afspraken met Brussel verplicht het memorandum na te leven en snel te zullen snoeien in overheidsuitgaven. Andere partijen zijn tegen het memorandum.
Nerveus
Een coalitie tussen rivalen wordt kwetsbaar. Dat maakt kredietbeoordelaars en politici in de rest van de eurozone nerveus. Combinaties zonder gemorrel aan de gemaakte afspraken lijken bijna onmogelijk. Nieuwkomer Democratisch Links (10%) is nog de meest gematigde van de linkse partijen die strijden om de derde plaats. De partij is pro-EU, maar wil geleidelijk van het memorandum af. Over rechts zou het kunnen met de ND-afsplitsing Onafhankelijke Grieken (11%), maar die willen geen verdere bezuinigingen. Komen Pasok en ND er niet uit, dan is het de beurt aan de derde partij een formatiepoging te wagen met de Coalitie van Radicaal Links (13%), de Communisten (11%) en Democratisch Links (Dimar, 10%), eventueel aangevuld met de Groenen (mogelijk 3%).