Populaire berichten

zaterdag 5 mei 2012

Gehate memorandum

Zoals geschreven in "Waarom steun aan de Grieken juist een crisis zal veroorzaken" komt er een moment dat de Grieken zullen beslissen hun schulden die door alle steun ondertussen in handen zijn van de europesche belastingbetaler niet meer af te lossen. Een beslissingen die ons heel veel geld gaat kosten in tijden van al harde bezuinigingen waar niemand blij mee is.

Luiden de parlementsverkiezingen zondag in Griekenland het einde van het cliëntelisme in? De Griekse bipolie lijkt immers voorbij.



Voor de sportzaal in de Atheense voorstad Nea Smyrni, waar Evangelos Venizelos de getrouwen van Pasok zal toespreken, lijkt er niets aan de hand voor de verzamelde parlementariërs en lokale politici. Handen schudden, flyers uitdelen en vooraan staan als de limousine met de sociaaldemocratische partijleider arriveert.
Maar even verderop houdt de politie buurtbewoners tegen. Ze vinden dat Venizelos, die als minister van financiën zijn handtekening zette onder het memorandum, het pakket afspraken met de internationale schuldeisers, zijn leugens elders mag verkopen.
Gehate memorandum
De parlementsverkiezingen van zondag draaien om de vraag hoeveel partijen zich aan dat gehate memorandum willen conformeren. Pasok is het meest uitgesproken. Venizelos kan niet verhullen dat er nog meer pijn voor de Griekse burgers zal volgen. In de transitie van een cultuur van beloftes naar een realistische regeerstijl loopt hij noodgedwongen voorop.
Pasok, de voormalige volksbeweging en baantjesmachine, is een schim van zichzelf. De partij wordt niet beloond voor de afgelopen tweeënhalf jaar, waarin het begrotingstekort werd teruggebracht, maar ook de lonen daalden. In de peilingen staat de partij op een historisch dieptepunt van 14%, tegen 44% in 2009. Pasok’ers die nog wel in tv-debatten optreden, moeten zich verdedigen voor het feit dat ze nog dúrven te verschijnen.
Nea Demokratia
De partij van de in november afgetreden premier George Papandreou draagt ‘grote verantwoordelijkheid’ voor de situatie waarin Griekenland zich bevindt, zegt Antonis Samaras. Met circa 22% wordt zijn conservatieve partij Nea Demokratia (ND) waarschijnlijk de grootste, ondanks een flinke afstraffing door de kiezer. ND was in 2009 nog goed voor ruim een derde van de stemmen.
Samaras zal maar weinigen echt overtuigen met zijn poging Pasok de schuld te geven voor de crisis. Het is een oude reflex. Pasok en ND hadden in de afgelopen dertig jaar beurtelings de macht. Griekenland werd partijeigendom, met politieke benoemingen tot op het niveau van de leraar van de buurtmuziekschool.
Cliëntelisme
Alle Grieken weten hoe het systeem van partijpolitiek en cliëntelisme werkt. Maar het overheidsgeld waarmee de kiezersgunst werd gekocht is op. De partijen zijn bovendien te klein geworden. Ze moeten onder dwang op zoek naar een nieuwe politieke stijl. Er is al een begin mee gemaakt.
Pasok en ND vormen sinds ruim een halfjaar met tegenzin een overgangsregering onder de partijloze technocraat Lucas Papademos. Brussel wilde actie en alleen zo zou er draagvlak komen voor bezuinigingsmaatregelen, in plaats van politieke oorlog.
De partijen koersen af op voortzetting van die coalitie, al halen ze samen waarschijnlijk minder dan 40% van de stemmen. De keuze aan coalitiepartners is beperkt, al komen door versnippering van het politieke landschap acht of mogelijk tien partijen in het parlement, tegenover vijf nu.
De grote twee hebben zich in hun afspraken met Brussel verplicht het memorandum na te leven en snel te zullen snoeien in overheidsuitgaven. Andere partijen zijn tegen het memorandum.
Nerveus
Een coalitie tussen rivalen wordt kwetsbaar. Dat maakt kredietbeoordelaars en politici in de rest van de eurozone nerveus. Combinaties zonder gemorrel aan de gemaakte afspraken lijken bijna onmogelijk. Nieuwkomer Democratisch Links (10%) is nog de meest gematigde van de linkse partijen die strijden om de derde plaats. De partij is pro-EU, maar wil geleidelijk van het memorandum af. Over rechts zou het kunnen met de ND-afsplitsing Onafhankelijke Grieken (11%), maar die willen geen verdere bezuinigingen. Komen Pasok en ND er niet uit, dan is het de beurt aan de derde partij een formatiepoging te wagen met de Coalitie van Radicaal Links (13%), de Communisten (11%) en Democratisch Links (Dimar, 10%), eventueel aangevuld met de Groenen (mogelijk 3%).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten